ABD ve İsrail Suriye'yi Nasıl Yıktı ve Buna Nasıl Barış Diyor?

Jeffrey D. SachsSibil Fares

Netanyahu'nun aşırı sağcı İsrail'inin emriyle gerçekleşen Amerikan müdahalesi, Ortadoğu'yu harabeye çevirdi; Libya, Sudan, Somali, Lübnan, Suriye ve Filistin'de bir milyondan fazla insan öldü, açık savaşlar yaşandı ve İran nükleer cephaneliğe sahip olma yolunda ilerliyor.

Romalı tarihçi Tacitus'un ünlü dizeleriyle, "Yıkmak, katletmek, sahte unvanlar altında gasp etmek için imparatorluk diyorlar; çöl yaptıkları yere de barış diyorlar."

Çağımızda çöl yaratıp adına barış diyenler İsrail ve ABD'dir.

Hikaye basit. Uluslararası hukuku açıkça ihlal ederek , İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu ve bakanları yedi milyon Filistinli Arap'ı yönetme hakkını iddia ediyor. İsrail'in Filistin topraklarını işgali militan direnişe yol açtığında, İsrail direnişi "terörizm" olarak etiketliyor ve ABD'yi "teröristleri" destekleyen Orta Doğu hükümetlerini devirmeye çağırıyor. İsrail Lobisi'nin etkisi altındaki ABD, İsrail adına savaşa giriyor.

Suriye'nin bu haftaki düşüşü, Netanyahu'nun Başbakan olarak göreve gelmesiyle 1996'ya kadar uzanan İsrail-ABD Suriye kampanyasının doruk noktasıdır. İsrail-ABD Suriye savaşı, Barack Obama'nın Timber Sycamore Operasyonu'nda CIA'ya Suriye Hükümeti'ni devirme görevini gizlice vermesiyle 2011 ve 2012'de tırmandı. Bu çaba, 2011'den bu yana Suriye savaşında 300.000'den fazla can kaybının ardından bu hafta sonunda nihayet "meyve verdi" .

Suriye'nin düşüşü, on yıldan fazla süren ezici ekonomik yaptırımlar, savaşın yükü, ABD'nin Suriye petrolüne el koyması, Rusya'nın Ukrayna'daki çatışmaya ilişkin öncelikleri ve en acil olarak, Suriye Hükümeti'nin temel askeri dayanağı olan Hizbullah'a yönelik İsrail saldırıları nedeniyle hızla gerçekleşti. Şüphesiz Esad sık sık kendi elini yanlış kullandı ve ciddi bir iç hoşnutsuzlukla karşı karşıya kaldı, ancak rejimi on yıllar boyunca ABD ve İsrail tarafından çöküşün hedefi haline getirildi.

2011'den bu yana Suriye'ye yönelik İsrail-ABD savaşı, bombalamalar, cihatçılar, ekonomik yaptırımlar, ABD'nin Suriye'deki petrol sahalarını ele geçirmesi ve daha fazlası, Suriye halkını sefalete sürükledi.

ABD-İsrail'in Esad'ı devirme kampanyası 2011'de ciddi bir şekilde başlamadan önce, Suriye işleyen, büyüyen bir orta gelirli ülkeydi. Ocak 2009'da, IMF Yönetim Kurulu şunları söyledi:

İcra Direktörleri, Suriye'nin son yıllardaki güçlü makroekonomik performansını, petrol dışı hızlı GSYİH büyümesinde, rahat düzeydeki dış rezervlerde ve düşük ve azalan devlet borcunda görüldüğü gibi memnuniyetle karşıladılar. Bu performans hem güçlü bölgesel talebi hem de yetkililerin daha piyasa temelli bir ekonomiye doğru kayma yönündeki reform çabalarını yansıtıyordu.

2011'den bu yana Suriye'ye yönelik İsrail-ABD savaşı, bombalamalar, cihatçılar, ekonomik yaptırımlar, ABD'nin Suriye'deki petrol sahalarını ele geçirmesi ve daha fazlası, Suriye halkını sefalete sürükledi.

Hükümetin çöküşünü izleyen iki gün içinde İsrail, Suriye genelinde yaklaşık 480 saldırı düzenledi ve Lazkiye'deki Suriye filosunu tamamen yok etti . Başbakan Netanyahu, yayılmacı gündemini sürdürürken, Golan Tepeleri'ndeki silahsızlandırılmış tampon bölge üzerinde yasadışı bir şekilde kontrol iddia etti ve Golan Tepeleri'nin " sonsuza dek " İsrail Devleti'nin bir parçası olacağını ilan etti .

Netanyahu'nun bölgeyi savaş yoluyla dönüştürme hırsı, ki bu neredeyse otuz yıl öncesine dayanıyor, gözlerimizin önünde gerçekleşiyor. 9 Aralık'ta bir basın toplantısında , İsrail başbakanı "mutlak bir zafer"den övünerek Gazze'de devam eden soykırımı ve bölge genelinde artan şiddeti haklı çıkardı:

Sizden rica ediyorum, bir düşünün, bize defalarca 'Savaş durdurulmalı' diyenlere boyun eğseydik, Rafah'a girmezdik, Philadelphia Koridoru'nu ele geçirmezdik, Sinwar'ı ortadan kaldırmazdık, Lübnan'daki ve tüm dünyadaki düşmanlarımızı cüretkar bir operasyon-stratejiyle şaşırtmazdık, Nasrallah'ı ortadan kaldırmazdık, Hizbullah'ın yeraltı ağını yok etmezdik ve İran'ın zayıflığını açığa çıkarmazdık. Savaşın başından beri gerçekleştirdiğimiz operasyonlar, Mihver'i tuğla tuğla söküyor.

İsrail'in Suriye Hükümeti'ni devirme kampanyasının uzun tarihi yaygın olarak anlaşılmamış olsa da, belgesel kayıtlar açıktır. İsrail'in Suriye'ye karşı savaşı, Netanyahu göreve geldiğinde Ortadoğu için bir " Temiz Kopuş " stratejisi oluşturan ABD ve İsrailli neoconlarla 1996'da başladı. "Temiz kopuş" stratejisinin özü, İsrail'in (ve ABD'nin) "barış karşılığında toprak" fikrini, yani İsrail'in barış karşılığında işgal altındaki Filistin topraklarından çekilmesi fikrini reddetmesini gerektiriyordu. Bunun yerine, İsrail işgal altındaki Filistin topraklarını elinde tutacak, Apartheid devleti içinde Filistin halkını yönetecek, devleti adım adım etnik olarak temizleyecek ve İsrail'in toprak taleplerine direnen komşu hükümetleri devirerek sözde "barış karşılığında barış"ı uygulayacaktı.

İsrail'in Suriye Hükümeti'ni devirme kampanyasının uzun tarihi yeterince anlaşılmamış olsa da, belgesel kayıtlar açıktır.

Temiz Kopuş stratejisi , "2000 yıldır umutla tutunduğumuz topraklara olan iddiamız meşru ve asildir" iddiasında bulunur ve şöyle devam eder: "Suriye, Lübnan topraklarında İsrail'e meydan okuyor. Etkili ve Amerikalıların sempati duyabileceği bir yaklaşım, İsrail'in Lübnan'daki saldırganlığın başlıca ajanları olan Hizbullah, Suriye ve İran'la etkileşime girerek kuzey sınırları boyunca stratejik inisiyatifi ele geçirmesi olurdu..."

Netanyahu, 1996 tarihli Terörle Mücadele kitabında yeni stratejiyi ortaya koydu. İsrail teröristlerle savaşmayacak; teröristleri destekleyen devletlerle savaşacaktı. Daha doğrusu, ABD'nin İsrail'in kendisi için savaşmasını sağlayacaktı. 2001'de açıkladığı gibi:

Anlaşılması gereken ilk ve en önemli şey şudur: Egemen devletlerin desteği olmadan uluslararası terörizm olmaz... Bütün bu devlet desteğini ortadan kaldırırsanız, uluslararası terörizmin tüm iskeleti toza dönüşecektir.

Netanyahu'nun stratejisi ABD dış politikasına entegre edilmişti. Suriye'yi ortadan kaldırmak her zaman planın önemli bir parçasıydı. Bu, 11 Eylül'den sonra General Wesley Clark'a teyit edildi. Pentagon'daki bir ziyareti sırasında kendisine "Beş yıl içinde yedi ülkedeki hükümetlere saldırıp onları yok edeceğiz - Irak'tan başlayacağız ve sonra Suriye, Lübnan, Libya, Somali, Sudan ve İran'a geçeceğiz" denildi. Önce Irak, sonra Suriye ve gerisi gelecekti. (Netanyahu'nun Irak Savaşı kampanyası Dennis Fritz'in yeni kitabı Deadly Betrayal'da ayrıntılı olarak anlatılıyor. İsrail Lobisi'nin rolü Ilan Pappé'nin yeni kitabı Lobbying for Zionism on Both Sides of the Atlantic'te anlatılıyor ). Irak'taki ABD birliklerini vuran ayaklanma beş yıllık zaman çizelgesini geriye attı, ancak temel stratejiyi değiştirmedi.

ABD şimdiye kadar Irak'a (2003'teki işgal), Lübnan'a (ABD'nin İsrail'e fon sağlaması ve silahlandırması), Libya'ya (2011'deki NATO bombalaması), Suriye'ye (2010'lardaki CIA operasyonu), Sudan'a (2011'de Sudan'ı parçalamak için isyancıları desteklemesi) ve Somali'ye (2006'daki Etiyopya işgalini desteklemesi) karşı savaşlara öncülük etti veya sponsor oldu. İsrail'in hararetle aradığı İran'la olası bir ABD savaşı hala beklemede.

Garip görünse de, CIA bu savaşlarda savaşmaları için İslamcı Cihatçıları defalarca destekledi ve cihatçılar Suriye rejimini devirdi. Sonuçta CIA, 1970'lerin sonlarından itibaren Afganistan'daki Mücahitleri eğiterek, silahlandırarak ve finanse ederek ilk etapta El Kaide'nin yaratılmasına yardımcı oldu. Evet, Usame bin Ladin daha sonra ABD'ye karşı döndü, ancak hareketi yine de bir ABD yaratısıydı. Seymour Hersh'in de  doğruladığı gibi ironik bir şekilde, "ABD'ye, ABD Donanması'nın Beşinci Filosu karargahına yaklaşan bir El Kaide bombalama saldırısı hakkında bilgi veren" Esad'ın istihbaratıydı.

Timber Sycamore Operasyonu, Obama'nın Beşşar Esad'ı devirmek için başlattığı milyar dolarlık bir CIA gizli programıydı. CIA, radikal ve aşırı İslamcı gruplara fon sağladı, eğitim verdi ve istihbarat sağladı. CIA çabası ayrıca Libya'dan (2011'de NATO tarafından saldırıya uğradı) Suriye'deki cihatçılara silah götürmek için bir "fare hattı" da içeriyordu. Seymour Hersh, 2014'te "Kırmızı Hat ve Fare Hattı" adlı makalesinde operasyonu şöyle tanımladı :“ 

Raporun kamuoyuna açıklanmayan son derece gizli bir eki, Obama ve Erdoğan yönetimleri arasında 2012 başlarında varılan gizli bir anlaşmayı anlatıyordu. Bu, gizli hatla ilgiliydi. Anlaşmanın şartlarına göre, finansman Türkiye'nin yanı sıra Suudi Arabistan ve Katar'dan geliyordu; CIA, MI6'nın desteğiyle, Kaddafi'nin cephaneliklerinden Suriye'ye silah sokmaktan sorumluydu .”

Timber Sycamore'un lansmanından kısa bir süre sonra, Mart 2013'te, Başkan Obama ve Başbakan Netanyahu'nun Beyaz Saray'da düzenlediği ortak konferansta Obama şunları söyledi: "Suriye konusunda, ABD müttefikleri, dostları ve Suriye muhalefetiyle Esad yönetiminin sonunu hızlandırmak için çalışmaya devam ediyor."

ABD-İsrail Siyonist zihniyetine göre, bir düşmanın müzakere çağrısı yapması, düşmanın zayıflığının bir işareti olarak algılanır. Diğer tarafta müzakere çağrısı yapanlar genellikle ölü olarak son bulurlar; İsrail veya ABD varlıkları tarafından öldürülürler. Bunu yakın zamanda Lübnan'da gördük. Lübnan Dışişleri Bakanı, Hizbullah'ın eski Genel Sekreteri Hasan Nasrallah'ın suikastından birkaç gün önce İsrail ile ateşkesi kabul ettiğini doğruladı. Hizbullah'ın Arap-İslam dünyasının iki devletli çözüm isteklerine göre bir barış anlaşmasını kabul etme isteği uzun zamandır devam ediyor. Benzer şekilde, İsrail Gazze'deki savaşı sona erdirmek için müzakere etmek yerine, Hamas'ın siyasi şefi İsmail Haniye'yi Tahran'da öldürdü.

ABD-İsrail Siyonist zihniyetine göre, bir hasmın müzakere çağrısı yapması, hasmın zayıflığının bir işareti olarak algılanıyor.

Benzer şekilde Suriye'de, ABD siyasi bir çözümün ortaya çıkmasına izin vermek yerine barış sürecine defalarca karşı çıktı. 2012'de BM, Suriye'de Amerikalılar tarafından engellenen bir barış anlaşması müzakere etmişti . Amerikalılar, Esad'ın barış anlaşmasının ilk gününde gitmesini talep etmişti. ABD barış değil, rejim değişikliği istiyordu. Eylül 2024'te Netanyahu, Genel Kurul'a , Lübnan, Suriye, Irak ve İran'ın Netanyahu'nun lanetinin bir parçası olduğu, "Nimet" ve "Lanet" arasında bölünmüş bir Ortadoğu haritasıyla hitap etti. Gerçek lanet, İsrail'in kargaşa ve savaş yoludur ve Netayahu'nun ABD'yi İran'la da savaşa çekme konusundaki ateşli umuduyla, şimdi Lübnan ve Suriye'yi de içine almıştır.

ABD ve İsrail, İsrail'in bir başka hasmını ve Filistin davasının savunucusunu daha başarıyla alt ettikleri için el çakıyorlar ve Netanyahu "tarihi süreci başlattığı için itibar" iddia ediyor. Büyük ihtimalle Suriye, daha önceki ABD-İsrail rejim değişikliği operasyonlarında olduğu gibi, çok sayıda silahlı aktör arasındaki devam eden savaşa yenik düşecek.

Kısacası, Netanyahu'nun İsrail'inin emriyle gerçekleşen Amerikan müdahalesi, Ortadoğu'yu harabeye çevirdi; bir milyondan fazla insan öldü, Libya, Sudan, Somali, Lübnan, Suriye ve Filistin'de açık savaşlar yaşandı ve İran, nükleer cephaneliğe sahip olma yolunda kendi eğilimlerine karşı zorlandı.

Bütün bunlar son derece adaletsiz bir davanın hizmetindedir: MÖ 7. yüzyıla ait Yeşu Kitabı'na dayanan Siyonist aşırılığın hizmetinde Filistinlilerin siyasi haklarını inkar etmek . İlginç bir şekilde, bu metne göre -İsrail'in kendi din fanatiklerinin dayandığı bir metin- İsrailliler, toprağın orijinal sakinleri bile değildi. Aksine, metne göre, Tanrı Yeşu'ya ve savaşçılarına toprağı fethetmek için birden fazla soykırım yapmalarını emreder.

Bu bağlamda Arap-İslam ülkeleri ve hatta dünyanın hemen hemen tamamı , İsrail ile Filistin arasında iki devletli çözüm ve barış çağrısında defalarca birleşmişlerdir .

İki devletli çözüm yerine İsrail ve ABD çöl yaratıp adına barış dediler.

commondreams.org