Avrupa'da Savaş ve Barış (Trump, Putin ve Zelenski)

Yazan: Dimitris Konstantakopoulos

Önceki bir makalede ( https://www.defenddemocracy.press/a-first-look-at-trumps-foreign-policy/ ) Donald Trump'ın dış politikasının (açık ve ilk bakışta) çelişkili doğasını vurguladık. Bir yandan 1930'ları (Grönland, Kanada, Filistin, Panama) anımsatan aşırı bir yayılmacılık gözlemliyoruz, diğer yandan Ukrayna'da barış için önemli bir çaba ve bu ülkeyi vuran korkunç trajedinin sona ermesi.

Trump'ın Moskova'ya Ukrayna ile ilgili yaptığı açılımlar, prensipte, yüz binlercesi siperlerde gereksiz yere ölen ve ülkelerinin yok edilmesini izleyen Ukrayna halkı için en umut verici olanlardır. Ayrıca, nükleer silahların veya diğer kitle imha silahlarının kullanılma riskinin artması ve bu çatışmanın neden olduğu devam eden büyük doğrudan ve dolaylı çevresel yıkım göz önüne alındığında, insanlık için de umut vericidir.

Trump, Ukrayna'nın asla NATO'ya katılmayacağını kabul etti; bu tutum, Biden veya Trump tarafından önceki döneminde, ya da sözde demokratik emperyalist Avrupalılar tarafından benimsenseydi, savaşı ve Avrupa'nın ikinci büyük ülkesinin yıkımını önleyebilirdi.

Trump ayrıca Ukrayna'nın Donbass ve Kırım topraklarını geri almayacağını belirterek bu bölgelerdeki Rus çoğunluğun iradesine saygı gösterdi. Amerikalılar 2014'te Kiev'de bir darbe düzenlememiş olsaydı Ukrayna'nın Kırım'ı "kaybetmeyeceğini" belirtmekte fayda var. Benzer şekilde, Kiev, Berlin ve Paris Minsk 1 ve Minsk 2 anlaşmaları kapsamındaki taahhütlerini yerine getirmiş olsaydı ve Bay Biden veya hatta Bay Trump önceki döneminde Kiev'e bunları uygulaması için baskı yapmış olsaydı, Donbass'ı "kaybetmemiş" olurdu. Ukrayna sadece bu toprakları "kaybetmemiş" olmayacak, aynı zamanda II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'nın en büyük felaketinden de kaçınmış olacaktı.

Önceki yazımızda da belirttiğimiz gibi, Trump bu açıklamaları yaparak ve Zelenskiy rejimine desteğini önemli ölçüde azaltarak, NATO'nun Rusya tarafından yenildiğini ve Putin rejimini devirmek ve Rusya'yı parçalamak gibi hedeflerinin ulaşılamaz olduğunu kabul ediyor.

Ayrıca bakınız:Hanoi'de başarısızlık. Bolton suçlandı.

Dolayısıyla, kazanılması mümkün olmayan ve dünya çapında Batı karşıtı duyguları ve ittifakları körükleyen bir savaşı sürdürmek yerine, ABD'nin yeni liderlerinin gerçekliği kabul edip yeni ve geniş çaplı bir stratejik manevraya girişmeleri daha iyidir.

Aynı zamanda, Bay Trump korsanca ve mafyavari bir şekilde Ukrayna'nın mineral kaynaklarına el konulmasını talep ediyor; Zelenskiy'nin imzalaması için baskı yapılan imtiyaz anlaşması, Almanya'nın 1918'de I. Dünya Savaşı'nın sonunda ödemek zorunda kaldığı savaş tazminatından bile daha kötü https://www.pravda.com.ua/eng/news/2025/02/18/7498843/ .

Bu arada, Ukraynalıların haklarını önemsedikleri için savaşı sürdürmek istediklerini iddia eden Avrupa hükümetleri, neden hiçbir şey söylemiyor ve Bay Trump'ın göz göre göre düzenlediği yağmaya karşı protesto etmiyorlar?

Gerçekte, ABD'nin kendisi ve müttefikleri, Ukrayna'nın uğradığı yıkımı, öncelikle kendi politikaları ve onu içine ittikleri savaş nedeniyle telafi etmelidir (yerel neo-faşist unsurun ve aşırı milliyetçiliğin, özellikle de Batı Ukrayna'daki sorumluluklarını hafife almadan). Şu anda olanlar daha önce hiç olmadı. CIA bir ülkede darbe yapıyor, onu komşusuyla bir savaşa ve hayal edilemez bir yıkıma sürüklüyor ve sonra ABD, herhangi bir şekilde toparlanmasına yardımcı olmak yerine, üstüne bir de tazminat talep ediyor!

Bu "detay" Trump yönetimindeki Amerika Birleşik Devletleri'nin gerçek niyetlerini ortaya koyuyor ve yeni Amerikan başkanının uygulamaya koymayı planladığı politikalar hakkında yanılsamaları olanlar için bunu akılda tutmak iyi bir fikir. Ukrayna örneğinde kesinlikle çok olumlu olan, korkunç bir felaketi sonlandıran ancak dünyanın diğer bölgelerinde aşırı yıkıcı olma riski taşıyan politikalar.

Avrupa'da İnanılmaz Silahlanma. Bir Sonraki Savaşa Hazırlık!

Öte yandan, Avrupa'nın kendisine gelince, Bay Trump'ın politikası çelişkilerden uzak değil. Örneğin, bir yandan eski kıtada barış için çalışıyor gibi görünürken, diğer yandan Avrupa savunma harcamalarının tamamen saçma seviyelere, GSYİH'nın %5'ine kadar artırılmasını talep ediyor (bu artış, eğer gerçekleştirilirse, doğal çevrenin ve Avrupa refah devletinin geri kalanının korunması için mücadele etme girişimlerine son darbeyi vuracak).

Ayrıca bakınız:Boris Johnson: Trump, Ukrayna'nın büyük bir dostu ve Kiev'e silah sağlayan ilk tedarikçidir

Ancak, kimse Avrupa'yı gerçekten tehdit etmiyor (**), ancak tehdit edilse bile, çözüm açıkça satın almayı planladığı savunma sistemleri olmayacaktır; bu sistemler, kullanıldığında yalnızca düşmanın değil, onları kullananların da yok edilmesini garanti edecektir. Bu sistemler, gerçekte, Avrupa'yı savunmak için değil, Amerika'nın küresel savaşları için tasarlanmıştır.

Rusya yalnızca bir kez ve çok sınırlı bir ölçekte batıya bir sefer başlattı (elbette, maruz kaldığı bir saldırıya tepki gösterdiği durumları saymıyoruz). Aksine, 13. yüzyıldan ve Töton Şövalyeleri'nin işgalinden bu yana, Napolyon'un seferi, Rus İç Savaşı'na 21 ülkenin müdahalesi, Hitler'in saldırısı ve NATO'nun Ukrayna'yı vekil olarak kullanması da dahil olmak üzere batıdan sürekli saldırıya uğrayan Rusya'dır. Bu saldırıların çoğu Ukrayna üzerinden gerçekleştirildi. Rusya yalnızca batıdan sürekli saldırı altında olan taraf değil, aynı zamanda Varşova Paktı'nı ve Sovyetler Birliği'ni tek taraflı olarak dağıtan taraftır.

Bu Avrupa silahlarının birincil ve en önemli kullanımı, bu nedenle, yalnızca daha iyi koşullar altında Rusya'ya karşı gelecekteki bir savaş olabilir. İkincil olarak, NATO'yu, yani Avrupa dışındaki diğer görevlerdeki Amerikalıları desteklemek için de kullanılabilir.

Böyle bir savaşın mutlaka gerçekleşeceğini iddia etmiyoruz. Sadece Trump'ın politikasının hiçbir şekilde Batı sisteminin yapısal unsurları olan Batı emperyalizmi ve militarizminden ABD'nin vazgeçmesini ima etmediğini ve başka türlü olamayacağını belirtiyoruz. Bunlar olmadan, küresel fazlalığın önemli bir kısmının Batı'ya aktarılmasını sağlamak imkansızdır; bu olmadan Batı kapitalizmi düzgün bir şekilde işleyemez. Savaşların birincil nedeni ideolojik değil ekonomiktir. İdeolojiler, başlangıçtaki yaratılış nedenlerinden belirli bir özerkliğe sahip olsalar bile, çıkarlara hizmet etmek için icat edilirler.

Ayrıca bakınız:Nükleer Bir Savaşın Hala Gerçekleşmesinin Beş Yolu

Bir sonraki yazımızda Trump'ın yeni bir "Yıldız Savaşları" planlarını ve Amerikalıların içinde hareket ettiği yeni stratejik çerçeveyi inceleyeceğiz; bu, onların politikasındaki görünürdeki çelişkileri açıklayabilir.

(*) Rus gazının Avrupa'ya akışının yeniden sağlanması ve Ukrayna'nın yeniden inşası için özel bir vergi getirilmesi yönündeki ilginç bir öneri, Yunan-Fransız üniversite profesörü Dimitris Skarpalezos'un yakın zamanda yayınladığı bir makalede dile getirildi https://www.defenddemocracy.press/a-kapodistrian-agreement-for-ukraine/ . Normalde, ABD ve müttefikleri de Ukrayna'nın kendi politikalarının yol açtığı yıkımın tazmin edilmesine katkıda bulunmalıdır.

(**) Avrupa'da sadece iki ülke gerçek bir askeri tehditle karşı karşıyadır, Yunanistan ve Kıbrıs. Bunlar Rusya tarafından değil, yakın zamanda Suriye'yi neredeyse işgal eden, Kıbrıs'ın yarısını elli yıldır işgal eden ve zaman zaman Irak'ı işgal eden ve bu durum NATO ve AB liderlerini fazla rahatsız etmeden, NATO üyesi ve AB adayı bir ülke tarafından tehdit ediliyorlar! Rusya ve Avrupa'ya yönelik iddia edilen tehdidi konusunda bu kadar endişeli olduklarını iddia eden aynı liderler.

Yunancadan Christian Haccuria tarafından çevrilmiştir

*defenddemocracy.press