Avrupa'nın korkutucu militarizasyonu

Marc Vandepitte

Avrupa'da bir hayalet dolaşıyor: Militarizm hayaleti. Bu savaş ateşinin ardında Rusya'dan geldiği iddia edilen tehditten çok daha fazlası var. Kıtanın giderek militarize olmasında ekonomik gerileme ve jeopolitik hakimiyet mücadelesi önemli rol oynuyor.

Avrupalı ​​liderler savunma harcamalarını ciddi oranda artırmak ve ekonomilerini savaşa hazırlamak istiyorlar. (Şimdilik) gönüllü askerlik hizmeti getirilmesi ve nükleer kalkan kurulması planlanıyor . Bazı ülkeler, aralarında Ukrayna'nın da bulunduğu Rusya'nın komşu ülkelerine asker göndermeye hazırlanıyor.

Almanya'nın eski savunma bakanı Boris Pistorius, ülkesinin 2029'a kadar "savaşa hazır" (Kriegstüchtigkeit) olacağını söyledi . Balta çıkarıldı.

"Trump tarafından ihanete uğradık ve Putin tarafından tehdit ediliyoruz. Bu nedenle askeri çabalarımızı artırmalı ve savaşa hazırlanmalıyız. "Bu, Avrupa elitlerinin bize dayattığı ve ana akım medyada yaygın olarak aktarılan anlatıdır.

Ancak bu anlatı, bu savaş ateşinin gerçek nedenlerini ve altta yatan sebeplerini gölgeliyor.

Reddetmek

Avrupa'nın militarizasyonu daha geniş bir ekonomik krizin parçasıdır. 2008 mali krizinden bu yana Avrupa ekonomisi büyüme için yeni yollar bulmakta zorlanıyor. COVID-19 krizi ekonomiye ağır bir darbe vurdu ve Rusya'ya uygulanan ekonomik yaptırımlardan bu yana ucuz enerjimizden vazgeçtik.

Hükümetler kemer sıkma takıntısı nedeniyle, eğitim ve bilim gibi üretkenliğin geliştirilmesi için elzem olan sektörleri ihmal ettiler. Finans oligarkları ise tekel kârlarının ABD ve Çin ile rekabet edebilecek kadarını yeni teknolojilere yatırmadılar.

Sonuç olarak Avrupa teknolojik ve ekonomik olarak geride kalmaktadır.

Jeopolitik açıdan durum pek de iç açıcı değil. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Avrupa ve ABD, Rusya'yı yarı-sömürge haline getirmeyi veya Çin'de kapitalist bir rejim değişikliği yapmayı başaramadılar.

Çin'in Dünya Ticaret Örgütü'ne entegre edilmesi ve orada büyük yatırımlar yapılmasıyla, oradaki kapitalist güçlerin Komünist Parti'den iktidarı ele geçirecek noktaya geleceği umuluyordu. Bu, hayaldi.

ABD'yi körü körüne izleyen Avrupa, SSCB'nin dağılmasının ardından Rusya'yı da içine alan dengeli bir güvenlik yapısı kurmayı ihmal etti.

Bugün Rusya ve Çin artık hesaba katılması gereken zorlu rakipler haline geldiler.

Çin'in de etkisiyle Güney ülkeleri, BRICS aracılığıyla Kuzey'in egemenliğine karşı giderek artan bir denge unsuru oluşturuyorlar.

Mücadele başladı

Tam da bu bağlamda, Trump ve Musk liderliğindeki Amerikan elitleri, en yakın müttefiklerini feda etmek pahasına bile olsa, Amerika Birleşik Devletleri'nin mutlak üstünlüğünü korumak için saldırgan bir kampanya ( Amerika'yı Yeniden Harika Yapma ) başlattılar.

Bu, ABD ile diğer büyük emperyalist güçler arasındaki mücadelenin artık başladığı anlamına geliyor. Ursula von der Leyen, Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu'nda bunu şöyle dile getirdi :

"25 yıl önce öngördüğümüz işbirlikçi dünya düzeni gerçekleşmedi. Bunun yerine yoğun jeopolitik rekabetin yaşandığı yeni bir döneme girdik.

Dünyanın en büyük ekonomileri kaynaklara, yeni teknolojilere ve küresel ticaret yollarına erişim için rekabet ediyor. Yapay zekadan temiz teknolojiye, kuantum hesaplamadan uzaya, Arktika'dan Güney Çin Denizi'ne kadar yarış devam ediyor. »

Bu yarışın itici gücü kar maksimizasyonu ve Batı'nın tekelci sermayesinin genişlemesidir. Söz konusu olan bu ve en nihayetinde mesele de bu. Bu yarışta önde olmak için askeri karta oynuyoruz. Eski Almanya Başbakanı Gerhard Schröder'in dediği gibi:

"Bir ülke ancak savaşa girmeye hazırsa uluslararası arenada gerçek anlamda söz sahibi olur. »

Bahane

Bu savaş ateşinin başlıca bahanesi, yani Rusya'nın askeri bir tehdit oluşturduğu iddiası ise tutarsız. Moskova'nın yayılmacı bir niyeti yok.

Jeffrey Sachs ve John Mearsheimer gibi önde gelen uzmanlara göre, Ukrayna'nın işgali, Moskova'nın NATO'nun doğuya doğru genişlemesine ve Ukrayna'nın militarize edilmesine verdiği bir yanıttı. Moskova bunu varoluşsal bir tehdit olarak gördü.

Konvansiyonel savaş açısından Avrupa, Rusya ile boy ölçüşemez.

Kremlin, çok daha zayıf bir ülke olan Ukrayna'da hızla batağa saplandı. Ve eğer Avrupa ile Rusya arasında bir çatışma çıkarsa, o zaman nükleer bir senaryoyla karşı karşıya kalırız. Hiç kimsenin istemediği bir son .

Savaş ekonomisi

Dolayısıyla, mevcut askeri gerginlikler Rusya, Çin ve şimdi de ABD ile yaşanan jeopolitik karşıtlıkların bir sonucu olmaktan çok, Batılı tekelci sermayenin kârını ve genişlemesini maksimize etme arzusundan kaynaklanmaktadır.

Batılı tekellerin kârlarını güvence altına almak için yabancı yatırımların ve pazarların yanı sıra düşük maliyetli hammadde temininin de güvence altına alınması gerekir. Bunun için güçlü bir askeri aygıta, hatta inatçı ülkeleri zorla hizaya getirmeye ihtiyaç vardır.

Militarizasyon aynı zamanda ekonomiyi de canlandırır. Savaş ekonomisi halkın alım gücüne değil, siyasi liderlerin kararlarına bağlıdır. Askeri harcamalar bazı sanayi sektörlerine (geçici olarak) biraz canlılık kazandırabilir, ancak bu diğerlerinin pahasına olur. Reagan'ın 1980'lerde Yıldız Savaşları programıyla , Hitler'in ise 1930'larda denediği şey buydu.

Belçika'da ve muhtemelen başka yerlerde de militarizasyona eşi benzeri görülmemiş bir özelleştirme dalgası eşlik edebilir. Bu askeri harcamalar için ihtiyaç duyulan fonun bir kısmı , milli mirasa ait taç mücevherlerinin veya bunların bazı parçalarının satılması yoluyla sağlanabilir . Özelleştirmenin kaldıracı olarak militarizasyon.

Bu savaş ekonomisi, savaşa gerçek anlamda hazırlık yapmak amacıyla kurulmuştur. Soğuk Savaş döneminde Avrupa ülkelerinde büyük bir zorunlu askerlik ordusu vardı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından özellikle Libya ve Suriye'de hızlı müdahale güçleri devreye girdi.

Bugün, zorunlu askerliğin yeniden getirilmesi, askeri altyapının güçlendirilmesi ve Baltık ülkeleri ve Ukrayna da dahil olmak üzere uzun vadeli olarak yurt dışında asker konuşlandırılması planlanıyor. Nükleer şemsiye konusu gibi başka seçenekler de değerlendiriliyor .

Finans ve ekonomi elitlerinin gözünde dünya savaşının çok gerçek bir olasılık haline geldiğine dair birçok işaret var.

Sonuçlar

Bu tür bir militarizasyonun toplumlarımız üzerinde derin sonuçları vardır. Paranın bir yerden gelmesi lazım. Avrupa şu anda GSYİH'sinin yaklaşık yüzde 2'sini savunma harcamalarına ayırıyor. Yüzde 5 hedefine ulaşmak için savunmaya yılda yaklaşık 500 milyar avro daha fazla harcama yapması gerekecek.

Sağcı hükümetler iktidara geldiğinde, askeri bütçelerdeki bu büyük artış kaçınılmaz olarak sosyal harcamaların ve yıllık bütçesi 86 milyar avroyu bulan Yeşil Mutabakat'ın aleyhine olacaktır .

Bu militarizasyonun, ekonominin benzeri görülmemiş bir özelleştirme dalgasıyla birlikte ilerleme riski taşıdığını daha önce belirtmiştik.

Gerçek bir Avrupa ordusunun kurulması aynı zamanda büyük bir demokratik açığa da yol açacaktır. Komuta yapısı Avrupa düzeyinde konumlandırılacak. Artık gençlerimizin cepheye gidip gitmeyeceğine ulusal hükümetler veya parlamentolar değil, bürokratlar karar verecek.

Sonuç olarak, ekonomilerimizin ve toplumlarımızın militarize edilmesi Avrupa kıtasındaki gerginliği daha da artıracaktır. Dengeli bir güvenlik yapısı kurmak yerine tehlikeli bir silahlanma yarışına giriyoruz ve Rus nükleer gücüne karşı giderek daha büyük bir düşmanlık yaratıyoruz.

Tarihi bir seçim

Avrupa tarihi bir tercihle karşı karşıya. Militarizasyon süreci muazzam ekonomik maliyetler, toplumsal çözülme, ekolojik dönüşümde gecikme ve demokratik açıklarla birlikte seyrederken, büyük bir çatışma riski giderek daha gerçek hale geliyor.

Bu militarizasyon gerçekten Avrupa vatandaşlarının çıkarına mı, yoksa sadece ekonomik elitlerin ve silah endüstrisinin çıkarına mı?

Bu savaş ateşinin büyüsüne mi kapılacak, yoksa kıtada refahı, ekolojiyi ve dengeli bir güvenlik yapısını mı seçeceğiz?

ABD'nin emperyalist ve militarist mantığını mı izleyeceğiz, yoksa Güney ülkeleriyle saygılı işbirliğine dayalı bağımsız bir Avrupa projesi mi inşa edeceğiz?

Bu sorunun cevabının verilmesinde önümüzdeki birkaç yıl kritik öneme sahip olacak.

Kaynaklar:

–  Savaş ekonomisine geçiş mi?
–  “Ben de tam bunu düşünüyordum…” Avrupa Birliği nükleer şemsiye arıyor
–  Ukrayna'daki savaş: Avrupa liderleri Rusya ile savaşa nasıl hazırlanıyor
–  Trump'ın Münih Stratejisi

---

Kaynak: The World Morning

*nvestigaction.ne