Fidel Castro'nun mirası: "Kazanacağız!"

13 Ağustos, dünya çapında yüz milyonlarca insanın sevgiyle "Fidel" diye çağırdığı Fidel Alejandro Castro Ruz'un doğumunun yüzüncü yıl dönümüdür. 1 Ocak 1959'da ABD destekli Küba Devlet Başkanı Fulgencio Batista rejimini deviren 26 Temmuz Hareketi'ne önderlik etmiştir.

1961 yılının başlarında, CIA'nın desteğiyle düzenlenen Domuzlar Körfezi (Playa Girón) çıkarmasında elde edilen devrimci zaferin ardından Fidel, "sosyalist bir devrimin" Amerika Birleşik Devletleri'nin burnunun dibinde gerçekleştirildiğini ilan etti. Aynı yılın sonunda ise kendisini Marksist-Leninist olarak tanımladı.

Devrimin zaferinden sonraki elli iki yıl boyunca ve 2008'deki resmi istifasına kadar Fidel, Küba halkının lideri olarak kaldı. 25 Kasım 2016'da 90 yaşında vefat etti.

Anma törenleri, Fidel'in mirasının tüm yönlerini yalnızca Küba'da değil, neredeyse her kıtada, özellikle de Küresel Güney'de gündeme getirecektir. Ve haklı olarak! Fidel, çeşitli Amerikan yönetimleri tarafından düzenlenen yüzlerce suikast girişiminden kurtulan bir adamdan çok daha fazlasıydı. Onun hayatta kalması, birçok yönden Küba Devrimi'nin kendisinin de sembolüydü: emperyalist saldırganlık ve ihanetin egemen olduğu bir dünyada Küba'nın bağımsızlığı ve egemenliği.

Fidel'in örnek devrimci liderliği, Küba'nın özellikle zor zamanlardan geçmesine yardımcı oldu: ABD destekli Domuzlar Körfezi çıkarması, Küba Füze Krizi, Sovyetler Birliği'nin çöküşü, adanın ana ticaret ortaklarının kaybı ve elbette günümüze kadar devam eden yıkıcı ABD ablukası.

Küba halkına, 1990'ların başlarındaki "özel dönem" olarak adlandırılan süreçte hayatta kalabilmek için geçici bir gerilemeyi kabullenmenin gerekliliğini açıklayan kişi Fidel Castro'ydu. Bu dönem, özel yatırımlar da dahil olmak üzere kapitalist reformların önünü açarken, ücretsiz sağlık hizmeti ve eğitim gibi temel sosyalist kazanımları korumak amacıyla Küba ekonomisinin bazı sektörlerine dolar sokuldu.

Geleceğe bakış

Fidel aynı zamanda sıkı bir anti-emperyalist ve enternasyonalistti. Özellikle Küresel Güney'deki diğer gelişmekte olan ülkelere, sağlık hizmetlerinden mahrum veya yetersiz hizmet alan nüfuslara sağlık hizmeti sağlamak amacıyla Küba tugaylarının konuşlandırılmasını teşvik etti.

Afrika, Fidel'in kalbinde özel bir yere sahipti. Angola Halk Kurtuluş Hareketi'ne (MPLA) Küba ordusunun desteğinin şekillenmesine yardımcı oldu; MPLA, Cuito Cuanavale Muharebesi'nde Güney Afrika'daki apartheid rejimine karşı savaşmıştı. Fidel ve Nelson Mandela, Mandela'nın 2013'teki ölümüne kadar yakın bir kişisel ilişki sürdürdüler.

Fidel, Amerikan hükümetinin sürekli düşmanlığına rağmen, hem sözleriyle hem de eylemleriyle Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ulusal kurtuluş mücadeleleriyle dayanışmasını ifade etti. Siyah aktivist Assata Shakur, 1987'den Eylül 2025'teki ölümüne kadar Küba'da kalıcı sığınma hakkı elde etti. Küba genelinde, 1970 yılında FBI tarafından uydurma suçlamalarla tutuklanan ve şehit olarak ölen Kara Panter Partisi (BPP) lideri George Jackson'ı desteklediği için gözaltına alınan Angela Davis'in serbest bırakılması için gösteriler düzenlendi. Fidel ayrıca, bir diğer siyasi tutuklu ve eski BPP üyesi Mumia Abu-Jamal ile de kamuoyu önünde dayanışmasını dile getirdi.

Bu başyazı, Fidel'in Küba halkının egemenliğini savunmada ve dünya çapındaki işçilerin ve ezilen halkların çıkarlarını desteklemede başardığı birçok ilham verici örneği daha sıralayabilirdi. Belki de en büyük mirası, vefatının ortaya çıkardığı şeydir: gelecek nesillerin küresel sosyalizmi için devrimci mücadeleye olan sarsılmaz iyimserliği. Bu iyimserlik artık Küba toplumunun dokusuna derinlemesine işlemiş durumda.

Küba, yıkıcı petrol ve doğalgaz ablukasına ve ABD'nin askeri işgal tehdidine rağmen, sosyalist kazanımlarını savunmaya bugün de yarın da devam edecektir.

Fidel'in tekrar tekrar söylediği gibi: "¡Venceremos!" ("Kazanacağız!")

Orijinal kaynak: Workers World.

*investigaction.net