Gazze'nin Son Günleri

Chris Hedges

Soykırım neredeyse tamamlandı. Bittiğinde, yalnızca Filistinlileri yok etmekle kalmayacak, aynı zamanda Batı medeniyetinin ahlaki iflasını da ortaya çıkaracak.

Bu son. Soykırımın son, kanlı bölümü . Yakında her şey bitecek. Sadece birkaç hafta daha. En fazla. İki milyon insan enkaz altında veya açık gökyüzünün altında kamp kurmuş durumda. Her gün düzinelerce insan İsrail mermileri, füzeleri, insansız hava araçları, bombaları ve kurşunlarıyla öldürülüyor veya yaralanıyor. Temiz su, ilaç ve yiyecekten yoksunlar . Kırılma noktasına geldiler. Hastalar . Yaralılar . Dehşete düşmüşler . Aşağılanmışlar . Terk edilmişler . Yoksullar . Açlar . Çaresizler .

Bu kabus gibi hikayenin son sayfalarında İsrail, açlıktan ölmek üzere olan Filistinlileri yiyecek vaatleriyle sadistçe Mısır sınırındaki dar ve kalabalık 15 kilometrelik kara şeridine çekiyor. İsrail ve İsrail Savunma Bakanlığı ve Mossad tarafından finanse edilen alaycı bir şekilde adlandırılmış Gazze İnsani Yardım Vakfı (GHF), açlığı bir silah olarak kullanıyor. Nazilerin Varşova gettosundan açlıktan ölmek üzere olan Yahudileri ölüm kamplarına götürecek trenlere bindirdiği gibi, Filistinlileri güney Gazze'ye çekiyorlar . Amaç Filistinlileri beslemek değil. Hiç kimse ciddi bir şekilde yeterli yiyecek veya yardım merkezi olduğunu iddia etmiyor. Amaç Filistinlileri sıkı bir şekilde korunan kamplara tıkıştırmak ve onları kovmak.

BM'nin tarafsızlık nedenleriyle birlikte çalışmayı reddettiği ABD destekli özel yardım grubu Gazze İnsani Yardım Vakfı (GHF) tarafından işe alınan bir ABD özel güvenlik şirketinin üyeleri, 8 Haziran 2025'te İsrail askerleri tarafından duman bombaları atılırken, Gazze Şeridi'nin merkezindeki bir dağıtım merkezinde insani yardım almak için toplanan yerinden edilmiş Filistinlileri koruyor. (Fotoğraf © Eyad via Getty Images)

Bundan sonra ne olacak? Geleceği tahmin etmeye çalışmayı çoktan bıraktım. Kaderin bizi şaşırtma yolu var. Ancak Gazze'deki insan mezbahasında son bir insani patlama olacak. Bunu, bir gıda paketi için kavga eden Filistinli kalabalıklarda gördük; bu, İsrailli ve Amerikalı paralı askerlerin yardım dağıtımının ilk sekiz gününde 130'dan fazla kişiyi vurup öldürmesine ve 700'den fazla kişiyi yaralamasına neden oldu. Bunu, Benjamin Netanyahu'nun Gazze'deki IŞİD bağlantılı çeteleri gıda stoklarını yağmalamaları için silahlandırmasında gördük. Hedefli suikastlarla yüzlerce UNRWA çalışanını, doktoru, gazeteciyi, kamu görevlisini ve polis memurunu ortadan kaldıran İsrail, sivil toplumun çöküşünü organize etti.

İsrail'in Mısır sınırındaki bariyeri aşmak istediğinden şüpheleniyorum. Çaresiz Filistinliler daha sonra Mısır Sina'sına akın edecekler. Belki de farklı bir şekilde sona erecek. Ama yakında sona erecek. Filistinliler buna daha fazla dayanamaz.

Bu soykırıma tamamen katılan bizler , Gazze'yi boşaltma ve Büyük İsrail'i genişletme gibi çılgın hedefimize ulaşmış olacağız . Canlı yayınlanan soykırımın perdesini indireceğiz.

Soykırımları sona erdirmemizi sağlamak için değil, İsrail'i kitlesel cinayet işlemeye yetkili ebedi bir kurban olarak yüceltmek için tasarlanmış gibi görünen Holokost hakkındaki her yerde bulunan üniversite programlarını atlamış olacağız. " Bir daha asla " mantrası bir saçmalıktır. Soykırımı durdurma araçlarına sahip olduğumuzda ve bunu başaramadığımızda suçluluğumuzu fark etmek bizim için geçerli değildir. Soykırım, her iki yönetici partimiz tarafından da desteklenen, kamuoyunca onaylanmış bir politikadır.

Söylenecek hiçbir şey kalmadı. Belki de amaç budur. Bizi susturmak. Nasıl felç olmuş hissetmeyebiliriz? Belki de amaç budur. Bizi felç etmek. Kim travmatize olmaz ki? Belki de bu da planlanmıştır. Katliamları durdurabilecek hiçbir şey yapmıyoruz. Savunmasız, güçsüz hissediyoruz. Gösteri olarak soykırım.

Görüntülere bakmayı bıraktım. Kefenlerle örtülü küçük bedenlerin sıraları. Başları kesilmiş erkekler ve kadınlar. Çadırlarında diri diri yanan aileler. Parçalanmış veya felçli çocuklar. Enkazdan çıkarılanların tebeşir gibi ölüm maskeleri. Acı çığlıkları. Zayıflamış yüzler. Daha fazla dayanamıyorum.

Bu soykırım bizi rahatsız edecek. Tarihte bir tsunaminin gücüyle yankılanacak. Bizi sonsuza dek bölecek. Geri dönüş yok.

Peki nasıl hatırlayacağız? Unutarak.

Bütün bunlar bittiğinde, bu savaşı destekleyen, görmezden gelen, hiçbir şey yapmayan herkes, kendi kişisel tarihleri ​​de dahil olmak üzere, tarihi yeniden yazacak. Savaş sonrası Almanya'da, Amerikan Güneyi'ndeki ayrımcılığın sona ermesinden sonra bir Nazi veya Ku Klux Klan üyesi olduğunu kabul etmeye istekli birini bulmak zordu. Masumlardan oluşan bir ulus. Hatta kurbanlardan oluşan bir ulus . Burada da senaryo aynı olacak. Anne Frank'ı kurtaracağımızı düşünmek hoşumuza gider. Gerçek ise oldukça farklı. Gerçek şu ki, korkudan felç olmuş bir halde, çoğumuz başkalarını feda etmek anlamına gelse bile, sadece kendimizi kurtarırdık. Ancak bu kabul edilmesi zor bir gerçek. Holokost'un gerçek dersi budur. Bunu silmek daha iyi.

Ömer El Akkad, “ Bir Gün Herkes Buna Hep Karşı Çıkmış Olacak ” adlı kitabında şöyle yazıyor:

“Bir insansız hava aracı gezegenin diğer tarafında isimsiz bir ruhu parçalasa, aramızdan kim bundan etkilenmek ister? Ya terörist olsaydı? Ya varsayılan suçlama doğru çıkarsa ve dolaylı olarak terörist sempatizanı olarak etiketlenirsek, dışlanırsak, hakarete uğrarsak? Genellikle, insanlar en kötü senaryodan motive olurlar. Bazıları için en kötü senaryo, bir füze saldırısında yavrularının sonu olabilir. Tüm yaşamları küle döner, hepsi önceden terörist olarak kabul edilen ve sadece öldürüldükleri için terörist olarak kabul edilen teröristlerle savaşma adına haklı çıkarılır. Diğerleri için en kötü senaryo hakarete uğramak . ”

El Akkad ile yaptığım röportajı buradan okuyabilirsiniz .

Bir halkı yok edemez, 20 ay boyunca onları yoğun bir şekilde bombalayamaz, evlerini, köylerini ve şehirlerini yok edemez, on binlerce masum insanı katledemez, kitlesel açlığı tetiklemek için abluka uygulayamaz, onları yüzyıllardır yaşadıkları topraklardan süremez ve intikam beklemezsiniz. Soykırım sona erecek. Devlet terörünün saltanatına yanıt başlayacak. Bunun olmayacağını düşünüyorsanız, insan doğası ve tarihi konusunda cahilsiniz. Washington'da iki İsrailli diplomatın öldürülmesi ve Colorado, Boulder'daki bir gösteride İsrail destekçilerine yapılan saldırı sadece başlangıç.

Polonya'daki Sobibor Nazi ölüm kampındaki ayaklanmaya katılan Chaim Engel , elinde bıçakla bir kamp muhafızına nasıl saldırdığını anlattı.

"Bu bir tercih değil , " diye açıkladı Engel yıllar sonra. "İçgüdüsel olarak tepki veriyorsunuz ve kendi kendime, 'Hadi yap,' dedim. Ve yaptım. Bu adamla ofise gittim ve bu Alman'ı öldürdük. Her darbede, 'Bu babam için, annem için, tüm bu insanlar için, öldürdüğün tüm Yahudiler için' dedim . "

Filistinlilerin farklı davranmasını kim bekliyor? Kendilerini medeniyetin öncüleri olarak sunan Avrupa ve ABD, ebeveynlerini, çocuklarını ve topluluklarını katleden, topraklarını işgal eden ve şehirlerini ve evlerini harabeye çeviren bir soykırımı desteklediğinde nasıl tepki verebilirlerdi? Bunu kendilerine yapanlardan nasıl nefret edemezlerdi?

Bu soykırım sadece Filistinlilere değil, Güney'deki tüm insanlara nasıl bir mesaj verdi?

Kesin olan şu: Önemli değilsin. İnsani hukuk senin için geçerli değil. Senin acı çekmeni, çocuklarının öldürülmesini umursamıyoruz. Sen haşeresin. Değersizsin. Öldürülmeyi, aç bırakılmayı ve mülksüzleştirilmeyi hak ediyorsun. Dünyadan silinmelisin.

“Medeni dünyanın değerlerini korumak için bir kütüphaneyi ateşe vermek gerekir ” diye yazıyor El Akkad:

“Bir camiyi havaya uçurun. Zeytin ağaçlarını yakın. Kaçan kadınların iç çamaşırlarını giyip kendi fotoğraflarını çekin. Üniversiteleri yıkın. Mücevherleri, sanat eserlerini, yiyecekleri yağmalayın. Bankaları. Sebze toplayan çocukları tutuklayın. Taş atan çocukları vurun. Mahkumları iç çamaşırlarıyla geçit törenine çıkarın. Bir adamın dişlerini kırın ve ağzına tuvalet fırçası sokun. Down sendromlu bir adamın üzerine saldırı köpekleri salın ve ölmesine izin verin. Bunlar olmadan, medeniyetsiz dünya kazanabilirdi . ”

Yıllardır bir daha asla konuşmayacağım insanları tanıyorum. Neler olup bittiğini biliyorlar. Kim bilmiyor ki? Meslektaşlarını yabancılaştırma, anti-Semitik olarak etiketlenme, statülerini tehlikeye atma, disiplin altına alınma veya işlerini kaybetme riskini göze almazlar. Filistinlilerin aksine ölüm riskini göze almazlar. Hayatlarını inşa etmek için harcadıkları zavallı statü ve zenginlik sembollerini lekeleme riskini göze alırlar. Putlar. Bu putların önünde eğilir ve secde ederler. Onlara taparlar. Onlara itaat ederler.

Bu yanılsamaların temelinde on binlerce katledilen Filistinli yatıyor.

Chris Hedges

*mondialisation.ca