İsrail Birleşmiş Milletler'e saldırdı

Thierry Meyssan

aygın inanışın aksine, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu İsrail'in üyeliğini yalnızca şartlı olarak kabul etti (karar 273). Ancak Tel Aviv hiçbir zaman taahhütlerine uymadı. Güvenlik Konseyi ve genel kurulun 229 kararının uygulanmasını reddediyor. Kısa süre önce bir BM kuruluşunu "terörist örgüt" ilan etti, New York'taki genel merkezinin yerle bir edilmesi çağrısında bulundu, Genel Sekreteri António Guterres'i istenmeyen adam olarak atadı ve Lübnan'daki BM güçlerine (UNIFIL) dört kez saldırarak iki kişiyi yaraladı barış koruyucuları.

Britanya'nın Zorunlu Filistin'den (yani Birlik tarafından Birleşik Krallık'ın geçici idaresi altına alınan Filistin'den) çekilmesi sırasında, 14 Mayıs 1948'de, Haganah'ın bir sonucu olan Siyonist Genel Konsey (yani ana merkez) göçmen Yahudi cemaatinin milisleri), tek taraflı olarak İsrail Devleti'nin bağımsızlığını ilan etti. Yahudi Ajansı'nın başkanı (yani Dünya Siyonist Örgütü'nün yöneticisi) tarafından açıklandı.

Burada İngiliz işgalcilerin Manda Filistin'in yalnızca dörtte birinden çekildiğini belirtmekte fayda var. Zorunlu Transjordan'ı, geleceğin Ürdün'ünü oluşturan diğer dörtte üçünü zaten resmi olarak terk etmişti.

Birkaç gün düşündükten sonra, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu yeni Devleti tanımaya karar verdi; bu bildiri, eyaleti doldurmaya gelse bile, prensipte bir milis kuvvetinin, yani Haganah'ın işi olmadığını vurguladı. manda otoritesinin, yani İngilizlerin ayrılması geçersizdir. Genel kurul, bağımsızlık ilanının bu devletin rejimi (teokrasi veya cumhuriyet) veya sınırları hakkında hiçbir şey söylemediğini kaydetti. İki taraf (Kudüs ve Beytüllahim uluslararası statüye sahiptir) arasında bölgesel süreklilik olmaksızın, hem Arap hem de Yahudi olmak üzere iki uluslu bir devlet yaratma planını sürdürmeyi amaçlıyordu. Yeni devletin “inanç, ırk ve cinsiyet ayrımı yapılmaksızın tüm vatandaşlara sosyal ve siyasi hakların tam eşitliği” şeklindeki referansı kendisine güven vermişti. »

Bağımsızlığın ertesi günü Mısır, Irak, Ürdün, Lübnan, Suriye ve Yemen ordularını Filistin'e gönderdi. Bugünkü resmi tarih, bu altı ülkenin ("Araplar", "Müslümanlar"dan anlıyoruz) bir Yahudi devletini kabul etmediğini, bunlardan beşinin İngiliz sömürgesinden sonra Yahudi sömürgeciliğine karşı çıktığını ve altıncısının da İsrail'i desteklediğini garanti ediyor. Din yalnızca İzzeddin el-Kassam, Müslüman Kardeşler ve Nazi müftüsü Muhammed Emin el-Hüseyni için bir meseleydi. Aynı şekilde propaganda, bu orduların yiğit İsrail ordusu tarafından yenilgiye uğratıldığını garanti ediyor ve “ilk günden bu yana Yahudilerin ahlaki açıdan Araplardan üstün olduğunu” ima ediyor. Gerçek oldukça farklıydı. Dünya Savaşı yeni bitmişti ve bu ülkelerin hiçbirinde, Maveraünnehir dışında, bu isme layık bir ordu yoktu. Birlikleri yalnızca gönüllülerden oluşuyordu. Ayrıca çatışmayı sonlandıran Mavera-Ürdün ordusu da diğer Araplara karşı İsrail'in yanında savaştı. Gerçekten de hâlâ İngiliz etkisi altında olan Ürdün, bir Filistin devletinin kurulmasını engellemeyi ve topraklarını ilhak etmeyi umuyordu. Ordusu İngilizlerin ("Arap Lejyonu") ordusundan başkası değildi ve her zaman General John Bagot Glubb'un ("Glubb Paşa" takma adı) komutası altındaydı. Diğer Arap ordularını mağlup edenler İsrailliler değil, Ürdünlülerdi (aslında İngilizlerdi). Çatışma sırasında hükümdarı Kral I. Abdullah “Filistin'in kralı” ilan edildi. »

Bu çatışma sırasında İsrail kuvvetleri Ürdünlü İngilizlerin Araplara karşı savaşmasına izin vererek D Planını (İbranice: Dalet Planı) uyguladı. Haganah aslında Ürdün'le mümkün olduğu kadar az toprak paylaşmayı amaçlıyordu. İsrail güçleri, muhtemelen SSCB'nin anlaşmasıyla, görünüşte İngiliz sömürgeciliğine karşı savaşmak, gerçekte ise Filistinlileri sınır dışı etmek için, (zaten komünistler tarafından yönetilen) Çekoslovakya'dan yasa dışı olarak silah ithal ediyordu. Bu Nekbe'dir ( felaket). 750.000 Filistinli (nüfusun %50 ila 80'i) zorla yerinden edildi.

İsrail ertesi yıl Birleşmiş Milletler'e üye olmayı talep etti ve elde etti. O zamanlar sömürgelikten arındırılmış hiçbir devlet bunun parçası değildi. Anglo-Sakson etkisi altındaki ülkeler çoğunluktadır. Ancak İsrail'i ancak şartlı olarak kabul ediyorlar. BM Genel Kurulu, 273 sayılı kararında, İsrail'in geçici hükümetinin Dışişleri Bakanı Moshe Shertok'un "Milletler Şartı'ndan kaynaklanan yükümlülükleri herhangi bir çekince olmaksızın kabul ettiği" yazılı bir taahhüdüne atıfta bulunmaktadır. Birleşmiş Milletlere üye olduğu günden itibaren bunları gözetmeyi taahhüt eder”  [ 1 ] .

İsrail bugüne kadar bu taahhüdünü yerine getiremedi ve 229 Güvenlik Konseyi ve Genel Kurul kararına uymadı. Bu nedenle üyeliği herhangi bir zamanda askıya alınabilir.

Son aylarda,
• İsrail Dışişleri Bakanı Israel Katz 23 Mart'ta BM'nin "terörizmi barındıran ve teşvik eden Yahudi ve İsrail karşıtı bir örgüt haline geldiğini" söyledi.
• İsrail, Birleşmiş Milletler kuruluşu olan Birleşmiş Milletler Yakın Doğu'daki Filistinli Mültecilere Yardım ve Bayındırlık Ajansı'na (UNRWA) karşı kampanya yürüterek onu Hamas'a hizmet etmekle suçladı. Geçen Temmuz ayında Knesset, UNRWA'nın İsrail topraklarında faaliyet göstermesini yasaklayan (1) personelini diplomatik dokunulmazlıklardan mahrum bırakan (3) terör örgütü ilan eden üç yasayı (1) kabul etti.
• İsrail'in Birleşmiş Milletler'deki daimi temsilcisi Gilad Erdan, geçtiğimiz Ağustos ayında görev süresinin sonunda New York'taki BM genel merkezinde yaptığı konuşmada "bu binanın yerle bir edilmesi gerektiğini" açıklamıştı. »
• İsrail Dışişleri Bakanı Israel Katz, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres'i istenmeyen adam ilan etti .
• İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF), Lübnan'daki Birleşmiş Milletler Geçici Gücü'nün (UNIFIL) askerlerini kasten hedef aldı ve iki Sri Lankalı “barış gücü”nü yaraladı.

*voltairenet.org