Trump'ın faşist komplosu ve bununla nasıl mücadele edilir: Sosyalist bir strateji

Sosyalist Eşitlik Partisi (ABD)

Charlie Kirk suikastının üzerinden geçen bir haftada, Trump yönetimi başkanlık diktatörlüğü kurma komplolarını tırmandırdı.

Trump rejiminin politikası, Trump'ın en yakın siyasi müttefiklerinden biri olan faşist stratejist Stephen Bannon tarafından açıkça ortaya konmuştu. "Savaşa gireceksek," diye ilan etmişti, "hadi savaşa gidelim." Trump yönetimi halka, demokratik haklara ve anayasal hükümete karşı bir savaş yürütüyor.

Bu savaş, Kirk'ün kamuoyunda yüceltilmesi çerçevesinde yürütülüyor. Beyaz Saray, geçtiğimiz hafta Trump yönetimine yönelik tüm eleştirileri yasaklamak için bir kampanya başlattı. Öğretmenler, havayolu personeli ve diğerleri de dahil olmak üzere çalışanlar, Kirk hakkında eleştirel sosyal medya paylaşımları nedeniyle işten çıkarıldı. 

Çarşamba günü ABC/Disney, Kimmel'ın Pazartesi günü Kirk'ün öldürülmesinin siyasi amaçlarla kullanıldığına dair ılımlı ve isabetli açıklamalar yapmasının ardından Jimmy Kimmel Live! programını askıya aldığını duyurdu . Bu karar, Beyaz Saray ve uygulayıcılarının açık bir talimatının ardından geldi. FCC (Federal İletişim Komisyonu) Başkanı Brendan Carr, yayıncıları "Bunu kolay yoldan da zor yoldan da yapabiliriz" diye tehdit etti. Milyarlarca dolarlık birleşme ve kârlarını korumak isteyen Nexstar ve Disney, bu talimata uymak için acele etti.

Carr, Perşembe günü verdiği röportajda Kimmel'in askıya alınmasının "son adım" olmadığını belirterek, "medya ekosisteminde büyük bir değişim yaşandığını" söyledi. Aynı gün Trump da düzenleyicilerin kendisi hakkında "olumsuz haberler" yapan yayıncıların lisanslarını iptal etmesi gerektiğini söyledi.

Şimdi kritik soru şu: Bu diktatörlük gidişatını durdurmak için ne yapılmalı? Bu soruyu yanıtlarken, Trump'ın Anayasa'yı devirme girişiminin siyasi bağlamını, hükümetin eylemlerinin altında yatan sınıfsal ve ekonomik çıkarları, demokratik hakları savunma gücüne sahip toplumsal gücü ve Trump'a karşı mücadelenin dayandırılması gereken siyasi strateji ve programı belirlemek gerekiyor.

Öncelikle, yaşananların ordu, polis, paramiliter güçler ve faşist çetelere dayalı bir başkanlık diktatörlüğü kurma çabasından başka bir şey olmadığına dair tüm kendini kandırma umutlarını bir kenara bırakmak gerekiyor. Charlie Kirk'ün yüceltilmesinin temel amacı, ülkedeki en gerici güçleri harekete geçirecek bir şehit sembolü sunmaktı.

Dünya Sosyalist Web Sitesi'nin uyardığı gibi , Trump'ın yakın çevresindeki Hitler hayranları, örneğin Başkan Yardımcısı JD Vance ve Beyaz Saray Genelkurmay Başkan Yardımcısı Stephen Miller, Naziler tarafından yazılan oyun planını uyguluyor. Kirk, Trump rejiminin "Horst Wessel"i (öldürülen bir saldırı askerinin adı) ve suikast, Hitler'in Mart 1933'te mutlak iktidarı ele geçirmek için ele geçirdiği Alman parlamento binasının yakıldığı meşhur Reichstag Yangını'na eşdeğer.

Jimmy Kimmel gösterisinin iptali, Nazi rejiminin taktiklerine dayanan bir başka eylemdi. Şakalar da dahil olmak üzere, Hitler'in onur ve haysiyetine hakaret sayılan her türlü konuşma, ağır cezaları gerektiren bir suç olarak kabul edildi. "Heil Hitler" selamı, arkadaşlar arasında bile zorunlu bir selamlaşma biçimi haline geldi.

İkincisi, Trump tek başına hareket etmiyor. Bireysel özellikleri ne kadar iğrenç olursa olsun, kurumsal ve finansal oligarşinin çıkarlarını temsil ediyor. Burada da Nazi Almanyası ile benzerlikler tüyler ürpertici. Hitler'in iktidara yükselişinin, önde gelen Alman kapitalistlerinin Nazi hareketine sağladığı kaynaklar olmadan mümkün olmayacağı tarihsel bir gerçektir. Hitler'in iktidara geldikten sonra acımasız rejimi, Alman bankalarının ve şirketlerinin çıkarlarına hizmet etti ve onlar da onun diktatörlüğünü destekledi.

Trump ile günümüzün finans-kurumsal oligarşisi arasındaki ittifak, Nazi Almanyası'nda hüküm süren ittifaktan bile daha yoğun. Abartmadan, bir aşk ilişkisi olarak tanımlanabilir. Trump'ın demokratik haklara yönelik saldırılarının ortasında, geçen hafta Beyaz Saray'da bir akşam yemeğinde ağırlandı ve burada mega milyonerler ve milyarderlerden oluşan bir çete ona övgüler yağdırdı. Bu hafta Londra'daki Windsor Kalesi'nde daha da müstehcen bir gösteri düzenlendi. Kral III. Charles'ın yanında oturan Trump, aralarında Apple'dan Tim Cook, OpenAI'dan Sam Altman, Microsoft'tan Satya Nadella, Alphabet'ten Ruth Porat, Blackstone'dan Steve Schwarzman gibi finansörler, Citigroup'tan Jane Fraser, BlackRock'tan Larry Fink ve Bank of America'dan Brian Moynihan'ın da bulunduğu bir grup oligark tarafından bir devlet ziyafetinde ağırlandı.

Üçüncüsü, Trump'a duyulan kamuoyu saygısının altında soğukkanlı ekonomik ve siyasi hesaplar yatmaktadır. Servetin nüfusun çok küçük bir kesiminde inanılmaz derecede yoğunlaşması, demokratik yönetim biçimleriyle bağdaşmaz. Zenginler, servetlerinin korunmasının ve işçi sınıfını sınırsızca sömürmelerinin demokrasiyle bağdaşmadığına ikna olmuş durumdalar. Diktatörlük, tercih ettikleri siyasi yönetim biçimidir.

Ancak oligarşinin Amerikan demokrasisinden geriye kalan her şeyin devrilmesini desteklemesinin nedenleri, giderek daha fazla para ve kişisel servet elde etme konusundaki kontrol edilemez arzularının ötesine uzanıyor. Amerikan egemen sınıfı, kapitalist sistemin varoluşsal krizinin son derece farkında ve bundan dehşete kapılıyor. Şu anda 40 trilyon dolara yaklaşan ulusal borcun sürdürülemez olduğunun farkında. 

Oligarklar, yaşam standartlarına ve hatta işçi sınıfının hayatına yönelik büyük bir saldırının gerekli olduğuna ikna olmuş durumdalar. 20. yüzyılın ilk yirmi yılındaki İlerici dönemden, 1930'ların Yeni Düzeni'nden ve 1960'ların Büyük Toplum'undan bu yana devam eden tüm sosyal reformlar sona erdirilmelidir. Sosyal Güvenlik, Medicare ve Medicaid gibi kritik programlar neredeyse tamamen ortadan kaldırılmalıdır. COVID, kızamık, kabakulak, çocuk felci, boğmaca ve diğer ölümcül hastalıklara karşı aşılamanın sonlandırılması noktasına kadar uzanan tıp savaşı, bebek ve çocuk ölüm oranlarını önemli ölçüde artırmayı ve yaşam beklentisini düşürmeyi amaçlamaktadır.

Fabrika, maden, depo, tersane ve benzeri işyerlerinde yaralanma ve ölüme karşı her türlü korumayı sağlayan düzenlemelerin ortadan kaldırılması temel hedeftir. 

Kapitalist elitlerin siyasi hesaplarında bir diğer etken de Amerikan emperyalizminin karşı karşıya olduğu jeopolitik krizdir. Amerika Birleşik Devletleri'nin küresel ekonomik ve stratejik konumundaki uzun süreli bozulma kritik boyutlara ulaşmıştır. Çin'in yükselişi ve Amerikan hegemonyasına meydan okuyan bir devletler ittifakının gelişmesi, savaş dışında durdurulamaz. Amerika Birleşik Devletleri'nin militarizasyonu, giderek artan harcamalar gerektiriyor ve bu da sosyal harcamalarda ve ücretlerde kesinti yapma baskısını artırıyor. Dahası, savaşların hazırlanması ve başlatılması, iç siyasi muhalefetin şiddetle bastırılmasını gerektiriyor.

Bunlar, Amerikan demokrasisinin çöküşünün altında yatan nesnel faktörlerdir. Trump'ın politikaları, egemen sınıfın politikalarıdır. Bu, onun kişiliğinin ve MAGA gizli örgütünün kendine özgü patolojik özelliklerini, bu rejime özellikle yozlaşmış karakterini veren özelliklerini göz ardı etmek anlamına gelmez. Ancak, aktüeryal istatistiklerin işleyişi Trump'ı aniden sahneden indirse bile, diktatörlüğe giden yolu durduramaz. Demokrasiye ve işçi sınıfına karşı savaş devam edecektir.

Demokrasinin çöküşünün bu nesnel nedeni, tüm büyük kapitalist ülkelerde paralel süreçlerin yaşanıyor olmasıyla da doğrulanmaktadır. Avrupa genelinde neo-faşist partiler güçleniyor. Diktatörlüğe doğru gidiş küresel bir olgudur. 

Dördüncüsü, Trump'ın işçi sınıfına karşı savaşının kaynağının doğru bir şekilde belirlenmesi, kritik siyasi sonuçlara yol açar. Diktatörlüğe karşı ciddi bir mücadelenin başlangıç ​​noktası, Demokrat Parti'den kopmaktır. Trump'a karşı Demokrat Parti'ye güvenmek, yenilgiyi garantilemek anlamına gelir.

Demokratlar, tıpkı Cumhuriyetçiler gibi, Wall Street, Pentagon ve şirket-finans oligarşisinin bir partisidir. Her şeyden çok korktukları şey faşizmin yükselişi değil, kapitalist egemenliğin temellerini tehdit eden aşağıdan gelen bir kitle hareketinin patlak vermesidir. Demokrat Parti'nin, Kirk'ün faşist yüceltilmesine korkakça teslim olmasının ve Jimmy Kimmel'ın görevden alınmasına ve Trump tarafından çıkarılan önceki tüm diktatörlük kararnamelerine pervasızca tepki vermesinin nedeni de budur.

Demokrat Parti'nin bitkinliği, ABD Senatosu'nun Kirk'ün doğum günü olan 14 Ekim'i "Charlie Kirk Ulusal Anma Günü" olarak kutlayan bir kararı oybirliğiyle onaylamasıyla ortaya çıktı. Vermont Senatörü Bernie Sanders da dahil olmak üzere hiçbir Demokrat itiraz edecek cesareti gösteremedi. Suikasta ilkesel gerekçelerle, yani şu veya bu aşağılık şahsiyetin öldürülmesinin kesinlikle hiçbir ilerici çıkar sağlamadığı, işçiler ve gençler arasında kafa karışıklığı yarattığı ve gericilerin ekmeğine yağ sürdüğü gerekçesiyle karşı çıkmak yeterli ve siyasi olarak doğru olurdu.

Ancak ırkçılık, antisemitizm, sivil haklara muhalefet ve otoriter şiddeti teşvik etme sicili iyi belgelenmiş olan Kirk'ün ulusal bir kahraman olarak yüceltilmesine izin vermek ayıptır. Sanders ve Demokratlar da bu yüceltmeye katıldılar.

Ertesi gün, partinin liderleri de dahil olmak üzere 90 Demokrat, Temsilciler Meclisi'ndeki Cumhuriyetçilerle birlikte, faşist kışkırtıcıyı "özgürlük" ve "medeni söylem" uğruna bir şehit ve "yaşam, hürriyet, sınırlı hükümet ve bireysel sorumluluk"un "ateşli savunucusu" olarak öven "Charles Kirk'ün hayatını ve mirasını onurlandıran" bir karar tasarısını geçirmek için oy kullandı. 

Beşincisi, Trump'ı yenme mücadelesinin gelişimi, milyonlarca kişiden oluşan işçi sınıfının seferber edilmesine dayanmalıdır; bu toplumsal güç, doğru bir siyasi strateji temelinde harekete geçirildiğinde Trump'ı yenebilecek ve onu görevden alabilecek güce sahiptir.

Bu stratejinin temel unsurları şunlardır: 

1) İşçi sınıfının Demokrat Parti'den ve onun işbirlikçileri ve savunucularından, yani DSA, Bernie Sanders, Alexandria Ocasio-Cortez ve çeşitli sosyal medya platformlarında küfürlü konuşmaların Trump'ı durduracağına inanan sayısız orta sınıf örgüt ve bireyden tamamen siyasi ve örgütsel bağımsızlığı. Bunlar, histerik söylemlerinin Demokrat Parti'yi Trump'la mücadeleye yönelteceğini uman hayal kırıklığına uğramış liberallerin yöntemleridir.

2) İşçi sınıfını birleştirebilecek ve Trump rejimine karşı muazzam endüstriyel ve ekonomik gücünü harekete geçirebilecek yeni bir örgütlenme biçiminin inşası. Sosyalist Eşitlik Partisi tarafından önerilen bu yeni örgütlenme biçimi, taban komiteleridir. Bu komiteler, Trump diktatörlüğüne karşı direnişi örgütlemek için her fabrikada, işyerinde, okulda ve mahallede kurulmalıdır. Bu komiteler, işçi sınıfının tüm kesimlerini (sanayi, lojistik, ulaşım, restoran ve fast food, sosyal hizmetler, hukuki savunma, eğitim, sanat ve kültür, eğlence, tıp, sağlık, bilim, bilgisayar teknolojisi, programlama ve diğer son derece uzmanlaşmış meslekler) ve öğrenci gençliğini Trump'ın faşist hükümetine, Demokratların suç ortaklığına ve demokratik haklara ve yaşam standartlarına yönelik daha geniş çaplı saldırıya karşı birleştiren direniş merkezleri haline gelmelidir. 

Şirketlerin endüstriyel polisi gibi işlev gören ve işçi sınıfının her türlü direnişini engellemek için güçlerini kullanan sendika bürokrasilerinin baskısını kırmak için taban komitelerinin kurulması şarttır. İktidar, bürokratik asalakların ofislerinden, strateji, politika ve eylemle ilgili tüm konularda kararların işçi sınıfı tarafından demokratik olarak alınabileceği atölye ve işyerlerindeki işçilere aktarılmalıdır.

Tüm işyerlerine yayılacak bu taban komiteleri, ülke genelinde demokrasinin savunulmasının dayandırılabileceği yeni, koordineli toplumsal güç merkezleri yaratacaktır. Harekete geçen işçi sınıfı, kapitalist oligarşinin önderlik ettiği ve kontrol ettiği nefret dolu hükümete karşı kitlesel bir toplumsal harekette, artık birbirinden farklı olan tüm protesto unsurlarını güvenle harekete geçirebilecek ve birleştirebilecektir.

3) İşçi sınıfının önderlik ettiği bu hareket, sosyo-ekonomik gerçekleri doğru bir şekilde yansıtan ve nüfusun ezici çoğunluğunun çıkarlarına uygun bir program gerektirmektedir. Kapitalist oligarşi, işçi sınıfına savaş ilan etmiştir. Gerekli yanıt, işçi sınıfının kapitalizme savaş ilan etmesidir; bu da toplumun sosyalist bir şekilde yeniden örgütlenmesiyle sonuçlanmalıdır. Bu, büyük sanayiler, bankalar, kamu hizmetleri ve doğal kaynaklar üzerinde kamu mülkiyetinin ve işçi sınıfının demokratik kontrolünün kurulmasını gerektirir. Dahası, yaklaşık 900 milyarderin elinde yoğunlaşan fahiş servet seviyelerine el konulmalıdır. Tek başına en zengin 400 Amerikalı, bir önceki yıla göre 1 trilyon dolardan fazla bir artışı temsil eden toplam 6,6 trilyon dolarlık bir servete sahiptir. Bu kadar çok para ve gücün yoğunlaşması, demokrasiyi öldüren toplumsal bir kötülüktür.

4) Bu stratejinin -önceki tüm unsurların uygulanması ve hayata geçirilmesinin dayandığı- en önemli unsuru enternasyonalizmdir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki işçiler, eylemleri küresel işçi sınıfının mücadeleleriyle koordineli ve uyumlu olmadığı sürece etkili bir mücadele veremezler. Faşizm tehdidi uluslararası bir olgudur. Her ülkenin kapitalist egemen sınıfının kendine özgü bir Trump ve hatta Hitler versiyonu vardır. Amerikalı işçiler, faşizmin kullandığı ırkçılığı ve etnik nefreti körükleyen ilkel kötülük olan milliyetçiliğin gerici, çağdışı ve kendini yenilgiye uğratan ideolojisinden vazgeçmelidir. Trump'ın diktatörlük hamlesini göçmenlere vahşi bir saldırı başlatarak başlatması tesadüfi bir tesadüf değildir. Demokratik haklarından mahrum bırakılmaları, Anayasa'nın devrilmesindeki yalnızca ilk aşamaydı. Şehirlerde dolaşan maskeli ICE ajanları, Trump'ın işçi sınıfının tüm kesimlerine karşı harekete geçirmeyi planladığı faşist paramiliter gücün öncüsüdür.

Amerikan işçilerinin Amerika Birleşik Devletleri sınırları ötesindeki sınıf kardeşleriyle uluslararası birliği için verilen mücadelenin ayrılmaz bir parçası, ABD emperyalizmine, militarizmine ve savaşına uzlaşmaz bir muhalefettir. Siyonist rejim tarafından gerçekleştirilen ve büyük ölçüde Amerika Birleşik Devletleri tarafından sağlanan silahlarla gerçekleştirilen Gazze soykırımı, kapitalizmin ne kadar barbarca davranabileceğini gözler önüne sermektedir. Tüm emperyalist güçler tarafından onaylanan Filistinlilere yönelik kitlesel katliam, kapitalist oligarkların "kendi" ülkelerindeki işçilere karşı uygulamaya hazır oldukları şeyin bir göstergesidir.

Bu enternasyonalist stratejiden, göçmenlerin haklarının suç teşkil eden ve insanlık dışı sınır dışı etme politikasına karşı savunulması gerektiği sonucu çıkar. Anayasa'da yer alan doğuştan vatandaşlık ilkesi tavizsiz savunulmalıdır. Dahası, sınıf bilincine sahip işçi, "yerli" ve "yabancı doğumlu" arasındaki sinsi ve acımasız ayrımı reddeder. Dahası, Trump yönetimi tarafından uygulanan yaptırım ve tarifelere karşı çıkılmalıdır. İşçi sınıfı, küresel üretim entegrasyonu çağında tamamen gerici olan ekonomik milliyetçiliği destekleyerek işlerini ve çıkarlarını savunamaz. İşçi sınıfı, çıkarlarını ancak ulusal sınırların yıkılmasını talep ederek ilerletebilir; bu, yalnızca üretici güçlerin gelişimini engellemekle kalmaz, aynı zamanda insanlığı nükleer dünya savaşına giden korkunç yola sürükler.

Trump ikinci dönemine başlamadan ve diktatörlük mücadelesini başlatmadan önce bile, Sosyalist Eşitlik Partisi, Uluslararası İşçi Taban Komiteleri İttifakı'nın (IWA-RFC) kurulması çağrısında bulunmuştu. Bu girişimin haklılığı kanıtlanmakla kalmadı, aynı zamanda geliştirilmesi de aciliyet kazandı.

5) Trump'ı yenmek, demokratik hakları savunmak ve faşizmi ve savaşı önlemek için gerekli strateji, örgütlenme ve eylem kendiliğinden ortaya çıkmayacaktır. Bu program uğruna mücadele edilmelidir. Ancak bu mücadeleyi üstlenmek ve sürdürmek için gereken kararlılık, karamsarlık ve moral bozukluğuyla bağdaşmaz. Bu ruh halleri felce yol açar. Dahası, karamsarlık her zaman yüzeysel ve yanlış bir gerçeklik değerlendirmesiyle bağlantılıdır. Demokratlar, sendikalar ve medya, hiçbir şeyin yapılamayacağı konusunda ısrar ederken, her şeye gücü yeten bir hükümet mitini besliyor. Bu bir yalandır. Eksik olan kitlesel muhalefet değil, Trump'ın demokratik haklara yönelik saldırısına karşı mücadeleyi yönlendirecek ve örgütleyecek bir siyasi stratejidir.

Sosyalist Eşitlik Partisi, bu programı Trump'a ve onun temsil ettiği yozlaşmış oligarşiye karşı mücadelenin temeli olarak ileri sürüyor. Programımız karamsarlar, şüpheciler ve moral bozukluğu yaşayanlar için değil, işçiler, öğrenciler, gençler, profesyoneller, sanatçılar ve aydınlar arasındaki mücadeleciler içindir. Kaybedecek zaman yok.

Bu bakış açısına katılan tüm işçi ve gençleri Sosyalist Eşitlik Partisi'ne katılmaya, işçi sınıfının gücünü harekete geçirmeye, oligarkların komplolarını boşa çıkarmaya ve faşizmin, soykırımın ve savaşın olmadığı sosyalist bir gelecek için mücadele etmeye çağırıyoruz.

*wsws.org