Trump'ın Sahte Barış Planı

Chris HEDGES

Ağlama Duvarı – Bay Balık'tan  

Gazze'de barış olmayacak. İsrail'in "barış anlaşmaları" geçmişinin de gösterdiği gibi, yalnızca geçici bir savaş yokluğu söz konusu.

Jimmy Carter'ın başkanlığından bu yana, işgal altındaki Filistin için ayrıntılı aşamaları ve zaman çizelgeleri olan birçok başarısız barış planı yapıldı.

Hepsi aynı şekilde sonuçlanıyor. İsrail başlangıçta istediğini elde ediyor -son durumda, kalan İsrailli rehinelerin serbest bırakılması- ve Filistin halkına yönelik saldırılarını yeniden başlatana kadar diğer tüm aşamaları görmezden gelip ihlal ediyor.

Sadist bir oyun. Bir ölüm atlıkarıncası. Bu ateşkes, geçmiştekiler gibi, bir reklam arasından ibaret. İdam mahkûmunun kurşun yağmuruna tutulmadan önce sigara içmesine izin verilen bir an.

İsrailli rehineler serbest bırakıldıktan sonra soykırım devam edecek. Ne kadar süreceğini bilmiyorum. Toplu katliamın en azından birkaç hafta ertelenmesini umalım. Ama soykırımın durdurulması en iyi ihtimalle mümkün.

İsrail, iki yıldır aralıksız bombalamanın ardından neredeyse haritadan silinen Gazze'yi boşaltmak üzere. Ama durmaya da niyeti yok.

İşte Siyonist rüyanın doruk noktası.

7 Ekim 2023'ten bu yana İsrail'e 22 milyar dolarlık devasa askeri yardım sağlayan ABD , soykırımı sona erdirebilecek tek araç olan boru hattını kapatmayacak.

İsrail, her zaman olduğu gibi Hamas'ı ve Filistinlileri anlaşmaya saygı göstermemekle suçlayacak; büyük ihtimalle de, teklifin gerektirdiği gibi silahsızlanmayı -haklı veya haksız olarak- reddederek.

Hamas'ın iddia edilen ihlalini kınayan Washington, Trump'ın Gazze Rivierası ve Filistinlilerin "gönüllü" olarak yerleştirilmesi karşılığında birkaç sembol karşılığında bir "özel ekonomik bölge" kurma fantezisini yaratmak için İsrail'e soykırımını sürdürmesi için yeşil ışık yakacak.

Son birkaç on yılda hazırlanan sayısız barış planı arasında bu en az ciddi olanıdır.

Hamas'ın ateşkesin başlamasından itibaren 72 saat içinde rehineleri serbest bırakması talebi dışında, anlaşmada belirli ayrıntılar ve zaman çizelgeleri bulunmuyor. Anlaşma, İsrail'in anlaşmadan çekilmesine izin veren maddelerle dolu. Ve asıl mesele de bu.

Çoğu İsrailli liderin anladığı gibi, barışa giden uygulanabilir bir yol olarak tasarlanmamıştır. İsrail'in en yüksek tirajlı gazetesi olan ve Başbakan Binyamin Netanyahu'nun sözcüsü ve mesihçi Siyonizm'in savunucusu olarak görev yapmak üzere merhum kumarhane kralı Sheldon Adelson tarafından kurulan Israel Hayom , okuyucularından Trump planı hakkında endişelenmemelerini, çünkü bunun sadece bir "retorik" olduğunu söyledi.

Önerideki bir örnekte İsrail, "Hamas anlaşmayı tam olarak uyguladığı sürece, çekildiği bölgelere geri dönmeyecek."

Hamas'ın anlaşmayı "tam olarak uygulayıp uygulamadığına" kim karar veriyor? İsrail. İsrail'in iyi niyetine inanan var mı? İsrail'e anlaşmanın tarafsız hakemi olarak güvenilebilir mi? Terör örgütü olarak şeytanlaştırılan Hamas anlaşmaya karşı çıkarsa, kimse onu dinler mi?

Uluslararası Adalet Divanı'nın 2024 Temmuz'unda İsrail işgalinin yasadışı olduğunu ve sona erdirilmesi gerektiğini yineleyen tavsiye kararını görmezden gelen bir barış önerisi nasıl mümkün olabilir ?

Filistinlilerin kendi kaderini tayin hakkından nasıl bahsetmez  ?

Uluslararası hukuka göre işgalci bir güce karşı silahlı mücadele yürütme hakkına sahip olan Filistinliler, yasadışı işgalci güç İsrail'in bunu yapmaya mecbur olmadığı halde neden silahlarını bıraksınlar?

ABD,   Filistinlilerin kendi kaderini tayin hakkını hiçe sayarken, Trump ve Tony Blair'in sözde Barış Konseyi adı altında " geçici geçiş hükümeti " kurma hakkını hangi hakla kullanabilir?

ABD'ye, yabancı işgal için kullanılan kibar bir terim olan Gazze'ye "uluslararası istikrar gücü" gönderme hakkını kim verdi?

Filistinliler, işgalin devam edeceğinin teyidi olan Gazze sınırında İsrail'in bir "güvenlik bariyeri" oluşturmasına nasıl razı olacaklar?

Batı Şeria'nın ağır çekimde gerçekleşen soykırımını ve ilhakını nasıl görmezden gelebilir bir öneri?

Gazze'yi yıkan İsrail'in neden tazminat ödemesi gerekmiyor?

Filistinliler, Gazze halkını "radikallikten arındırma" talebini içeren öneri hakkında ne düşünmeli? Bu nasıl başarılmalı? Yeniden eğitim kampları yoluyla mı? Yaygın sansürle mi? Okul müfredatının yeniden yazılmasıyla mı? Suçlu bulunan imamların camilerde tutuklanmasıyla mı?

Peki ya Filistinlileri " insan hayvanlar  " ve çocuklarını "  küçük yılanlar " olarak tanımlayan İsrailli liderlerin düzenli olarak kullandıkları kışkırtıcı söylemlere ne demeli   ?

"Gazze'nin tamamı ve Gazze'deki tüm çocuklar açlıktan ölmeli," dedi İsrailli Haham Ronen Şaulov. "Birkaç yıl içinde büyüyüp bize acımayacak olanlara hiç acımıyorum. Sadece İsrail'den nefret eden aptal bir beşinci kol, bugün hala genç ve aç olsalar bile, geleceğin teröristlerine acır. Umarım açlıktan ölürler ve eğer söylediklerimle ilgili bir sorunu olan varsa, bu onların sorunudur." diye ekledi.

İsrail'in barış anlaşmalarını ihlal etmesinin tarihi emsalleri var.

Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat ile İsrail Başbakanı Menahem Begin arasında Filistin Kurtuluş Örgütü'nün (FKÖ) katılımı olmaksızın 1978 yılında imzalanan Camp David Anlaşması, İsrail ile Mısır arasındaki diplomatik ilişkileri normalleştiren 1979 Mısır-İsrail Barış Antlaşması'na yol açtı.

İsrail'in Ürdün ve Mısır ile Filistin sorununu çözme, Filistinlilere beş yıl içinde Batı Şeria ve Gazze'de özyönetim hakkı verme ve Doğu Kudüs de dahil olmak üzere Batı Şeria'da İsrail yerleşim birimi inşasına son verme vaadini içeren Camp David Anlaşması'nın sonraki aşamaları hiçbir zaman uygulanmadı .

1993 yılında imzalanan Oslo Anlaşmaları, FKÖ'nün İsrail'in var olma hakkını, İsrail'in de FKÖ'yü Filistin halkının meşru temsilcisi olarak tanımasını sağladı. Ancak bu, FKÖ'nün iktidarını kaybetmesine ve sömürgeci bir polis gücüne dönüşmesine yol açtı. 1995 yılında imzalanan Oslo II, barışa ve Filistin devletinin kurulmasına giden süreci ayrıntılı olarak açıkladı. Ancak bu anlaşma da geçerliliğini yitirdi. Yasadışı Yahudi "yerleşimleri" ile ilgili tüm tartışmaların "nihai" statü müzakerelerine kadar ertelenmesini şart koşuyordu. O zamana kadar, İsrail'in işgal altındaki Batı Şeria'dan askeri çekilmesi tamamlanmış olacaktı. İktidarın İsrail'den Filistin Yönetimi'ne geçici olması beklenen devri gerçekleşmek üzereydi. Bunun yerine Batı Şeria, A, B ve C Bölgelerine bölündü. Filistin Yönetimi'nin A ve B Bölgelerinde sınırlı yetkisi varken, İsrail Batı Şeria'nın %60'ından fazlasını, yani C Bölgesi'nin tamamını kontrol ediyordu.

Filistinli mültecilerin , 1948'de İsrail'in kuruluşu sırasında Yahudi yerleşimciler tarafından ellerinden alınan tarihi topraklarına geri dönme hakkı -uluslararası hukukta güvence altına alınmış bir hak- FKÖ lideri Yaser Arafat tarafından terk edildi. Bu durum, özellikle nüfusunun %75'inin mültecilerden veya mültecilerin torunlarından oluştuğu Gazze'deki birçok Filistinliyi anında yabancılaştırdı. Sonuç olarak, birçok Filistinli Hamas lehine FKÖ'den ayrıldı. Edward Said, Oslo Anlaşmaları'nı "Filistinlilerin teslimiyetinin bir aracı, Filistin Versay'ı" olarak nitelendirdi ve Arafat'ı "Filistinlilerin Pétain'i" olarak yerden yere vurdu.

Oslo Anlaşmaları kapsamında planlanan İsrail askeri geri çekilmeleri hiçbir zaman gerçekleşmedi. Oslo Anlaşmaları imzalandığında Batı Şeria'da yaklaşık 250.000 Yahudi yerleşimci vardı. Sayıları şu anda en az 700.000'e yükseldi .

Gazeteci Robert Fisk, Oslo'yu "bir aldatmaca, bir yalan, Arafat ve Filistin Kurtuluş Örgütü'nün çeyrek asırdan fazla süredir aradığı ve uğruna savaştığı her şeyden vazgeçmesini sağlamak için bir tuzak, devlet olma özlemini köreltmek için sahte umutlar yaratma yöntemi" olarak niteledi.

İsrail, 18 Mart'ta Gazze'ye düzenlediği ani hava saldırılarıyla iki aylık son ateşkesi tek taraflı olarak bozdu . Netanyahu'nun ofisi, yenilenen askeri harekatın Hamas'ın rehineleri serbest bırakmayı reddetmesi, ateşkesi uzatma önerilerini reddetmesi ve yeniden silahlanma çabalarına yanıt olduğunu iddia etti.

İsrail, gece yarısı gerçekleştirdiği ilk saldırıda 400'den fazla kişiyi öldürdü , 500'den fazla kişiyi de yaraladı; insanları uyurken katledip yaraladı. Bu saldırı, Hamas'ın hayatta kalan sivil ve asker erkek rehineleri, Filistinli tutuklular ve kalıcı bir ateşkes sağlanması karşılığında serbest bırakmasını ve nihayetinde İsrail'in Gazze ablukasının kaldırılmasını öngören anlaşmanın ikinci aşamasını sekteye uğrattı.

İsrail, onlarca yıldır Gazze'ye ölümcül saldırılar düzenliyor ve bu bombardımanları alaycı bir şekilde "çim biçme" olarak adlandırıyor . Hiçbir barış anlaşması veya ateşkes bunu engelleyemedi.

Bu da bir istisna olmayacak.

Bu kanlı destan henüz bitmedi. İsrail'in hedefleri değişmedi: Filistinlilerin topraklarından koparılması ve silinmesi.

İsrail'in Filistinlilere sunmayı amaçladığı tek barış mezar barışıdır.

Chris Hedges

*legrandsoir.info